NAJTRUDNIEJ ZACZĄĆ PISAĆ, POTEM JAKOŚ PÓJDZIE

Ile razy w życiu zastanawiałeś się jak zacząć pisanie zadanego tekstu? Od czego zacząć, jakie zdanie napisać jako pierwsze, co powinno być na początku? I co? Mętlik w głowie i pustka w mózgu. Bo zacząć pisać jest faktycznie najtrudniej. To czy i jak nam to dalej wyjdzie to już inna kwestia. Byleby zacząć.

I nie mam tu na myśli kwestii czysto technicznych typu poukładane rzeczy na biurku, wywietrzone w pokoju, skupienie i pełna koncentracja.

To wszystko już nawet może mamy ogarnięte a kartka pusta. Pierwszego zdania brak. Żadna sensowna myśl nie została zapisania. Gorzej! Nie została wymyślona.

Czemu tak jest?

Najprościej jeszcze raz powtórzyć: bo najtrudniej jest zacząć pisać. Ale myślę, że to przede wszystkim problem braku koncepcji. Bo temat trzeba przemyśleć. Żeby coś przemyśleć trzeba cokolwiek na ten temat wiedzieć. Żeby wiedzieć trzeba się dowiedzieć: może coś przeczytać albo obejrzeć a może usłyszeć skojarzyć, zweryfikować. Trudno na przykład napisać własną pracę magisterską w oparciu tylko o własne przemyślenia, bo przede wszystkim tego się tak nie pisze a poza tym sprawdzone informacje nie biorą się z próżni tylko muszą być poparte wiedzą, badaniami, doświadczeniami.

Jak nie przejrzysz odpowiednich materiałów to pewnie pisanie pracy może w ogóle się nie rozpocząć. Musisz posiąść odpowiednią wiedzę. Wtedy zacznij myśleć o koncepcji, o planie działania w pisaniu. Napisanie planu to już całkiem sensowny początek i baza do rozpoczęcia pracy właściwej, czyli pisania.

Ale masz już plan a pierwszego zdania nadal nie widać?

Więc może potrzebna bardziej szczegółowa koncepcja. Jeśli na początku nie umiesz inaczej spisz ją w punktach, hasłowo, w zarysie. Przeanalizuj to, co zapisałeś. To już naprawdę dobry początek! Jak już zacząłeś idź za ciosem! Pisz, notuj, może opracuj schemat, który potem Ci pomoże w pisaniu pracy. Jesteś na dobrej drodze, żeby powstało pierwsze zdanie, a potem każde kolejne. Jeśli będziesz świadomy tego o czym piszesz i będziesz miał naprawdę dobre chęci to na pewno pisanie pracy dobrze Ci wyjdzie. Bądź pewny swego celu i próbuj z całych sił do niego dążyć. Motywuj się do działania wszelkimi możliwymi sposobami jakie znasz. Taka droga nie jest łatwa, ale daje satysfakcję. Więc dobrze wykonaj tę robotę a satysfakcja będzie gwarantowana. I wtedy nie będziesz nawet pamiętał, że nie wiedziałeś jak zacząć pisanie prac.

Czytaj więcej

Cytowanie podczas pisania pracy

Poniższy opis nie stanowi reguły, ale takie cytowanie jest dopuszczalne na większości polskich uczelni.

Przed pisaniem pracy poznaj wytyczne swojej uczelni, by nie popełniać głupich błędów.

Cytowanie

Cytowanie to przytaczanie cudzych wywodów, powoływanie się na fakty naukowe czy informacje zawarte w innych publikacjach. Wykorzystanie cudzych myśli bez podania ich źródła jest plagiatem, dyskwalifikuje autora jako badacza i rodzi poważne, negatywne konsekwencje.

Cytowanie spełnia 3 podstawowe funkcje:

 

  • wskazuje źródła wykorzystywanych informacji, poglądów, stanowisk,
  • wzbogaca zasadniczy tekst dodatkowymi informacjami
  • ukazuje złożoność tematu, poglądów, okoliczności, itp. Sposoby cytowania innych prac:
  • dosłowne przytaczanie fragmentu tekstu (cytat) – zwyczajowo cytuje się fragmenty tekstu o długości do kilkunastu zdań. Cytując fragment tekstu należy wyraźnie zaznaczyć, gdzie cytat się zaczyna, a gdzie kończy. UWAGA! Cytat musi być oznaczony kursywą. Własny tekst po cytowanym fragmencie powinien rozpoczynać się nowym wciętym akapitem
  • odwoływanie się do źródła bez dosłownego

 

 

Każde cytowanie powinno mieć odsyłacz do przypisu z danymi bibliograficznymi cytowanego źródła i  podaniem  numeru  strony.  Spis  cytowanej  literatury  umieszcza  się  na końcu pracy w sekcji „Wykaz literatury”.

 

Powołania na cytowane źródło dokonuje się przy pomocy przypisów dolnych. Przypis dolny składa się z dwóch połączonych części: numeru-odwołania do przypisu, który   pojawia się w tekście, oraz treści przypisu, który znajduje się na dole strony. Przypisy dolne należy wstawiać automatycznie, wówczas uzyskuje się ciągłą numerację dla całej pracy.

Nie wolno zamieszczać przypisu na innej stronie niż ta, na której znajduje się odnośnik odsyłający do tego  przypisu.  Przypisy  dolne  muszą  zawierać  numery  stron,  na  których  w źródle znajduje się cytowany tekst.

UWAGA! Należy konsekwentnie stosować wyłącznie przypisy dolne. Wymogi dotyczące przypisów dolnych:

  • numeracja ciągła – cyfry arabskie
  • czcionka Times New Roman, 10
  • interlinia pojedyncza
  • wyrównanie – obustronne.

Czytaj więcej

Istota badań naukowych

Istota badań naukowych

Nowak definiuje badanie naukowe jako: „ciąg jednostkowych, czy zbiorowych czynności, który otwiera sformułowanie problemu, a który następnie zmierza do rozwiązania tego problemu — do udzielenia odpowiedzi na określające ten problem pytanie czy zbiór pytań.  Wskazuje on jednak na złożoność zagadnienia. Badanie naukowe możemy postrzegać sensu stricto: „jako odcinek procesu poznawczego, który polega na zbieraniu i analizie danych w toku bezpośredniego lub pośredniego kontaktu z rzeczywistością badaną i który zmierza do uzyskania odpowiedzi na sformułowane uprzednio pytanie czy do rozstrzygnięcia prawdziwości sformułowanej hipotezy”. Taka jest właśnie istota badań naukowych.

Możemy je rozumieć także jako: „znacznie rozleglejsze obszary czynności poznawczych: od poprawnego i jednoznacznego sformułowania pytań, na które chcemy szukać odpowiedzi – co zakłada, iż uprzednio uprzytomniliśmy sobie znaczenie terminów, które w tych pytaniach występują — poprzez czynności polegające na „przetłumaczeniu” tych pytań na język „wskaźników” i właściwych operacji badawczych, aż po zrealizowanie odpowiednich badań, zinterpretowanie wyników i wreszcie rozważenie tych wyników dla wyjaśnienia interesującego nas fragmentu rzeczywistości, dla sformułowania czy lepszego uzasadnienia jakiejś teorii o zjawiskach przez nas badanych czy też dla celów działań praktycznych”. Nieco inaczej definiuje badania naukowe Zaczyński. Twierdzi, że badanie naukowe jest: „wieloetapowym procesem zróżnicowanych wewnętrznie działań mających zapewnić nam obiektywne, dokładne i wyczerpujące poznanie wybranego wycinka rzeczywistości przyrodniczej, technicznej, społecznej lub kulturowej”. Cieślarczyk uważa, że badanie naukowe: „to próba poznania jakiejś rzeczywistości lub jej wycinka za pomocą metody naukowej (…). Wyniki badań powinny przedstawiać (opisywać i wyjaśniać, czasami również przewidywać) maksymalnie zbliżony do obiektywnego obraz rzeczywistości”.

Co jest celem badań naukowych?

Według Łobockiego będzie to: „poznanie prawdy, czyli ujawnienie stosunkowo obiektywnego stanu rzeczy (…). Chodzi tu zarówno o poszukiwanie prawdy, jak i jej opisywanie. Pilch i Bauman dodają, że celem działalności badawczej jest także tworzenie i rozwijanie nauki w sensie treściowym, zgodnie z metodami mającymi zapewnić obiektywne, zasadne i uporządkowane poznanie danej dziedziny rzeczywistości. Choć przedstawione definicje nieco inaczej określają, co jest celem badań naukowych,  zawierają one treści i desygnaty, które nie wykluczają się, a są raczej komplementarne wobec siebie.

Celem w badaniach naukowych jest uzyskanie wiedzy (rozumianej jako poznawanie i opisywanie prawdy), jak najszerszej,,czyli ogólnej i ścisłej, a w szczególności pewnej, cechującej się przy tym jak najpełniejszą zawartością informacji.

Istota badań naukowych to ciąg czynności realizowanych według ustalonych zasad, podejmowanych dla osiągnięcia założonego celu. Jest niem rozwiązanie wcześniej zdefiniowanego problemu (poznanie wycinka rzeczywistości). Ważnym jest, jak się wydaje, by owe czynności były dobrane tak, aby dawały gwarancję uzyskania wiarygodnych, obiektywnych danych o rzeczywistości. Zbiór tychże zasad, odpowiadających wspomnianym kryteriom, składa się na metodę badań.

Czytaj więcej

Wskazówki do pisania pracy

Następujące wskazówki mogą pomóc w zorganizowaniu procesu pisania pracy:

Pisanie składa się z trzech faz, mianowicie: przygotowania do pisania, pisania na brudno, wielokrotnego poprawiania.
– Przygotowanie do pisania polega na organizacji materiału.
– Pisanie na brudno jest pierwszą próbą napisania całości.
– Ponowne pisanie i poprawianie często wymaga pomocy Czytelnika.

Promotor jest najbardziej kompetentnym Czytelnikiem, służy radą zarówno w szczegółach, jak i w odniesieniu do całości tekstu. Należy także poprosić inne osoby o uważne przeczytanie tekstu.

Czytaj więcej

Pytania problemowe w pracy licencjackiej

Problem naukowy, jak to wcześniej stwierdzono, jest to zbiór pytań, na które badacz zamierza udzielić odpowiedzi jak najlepiej uzasadnionych. Zagadnieniem tworzenia pytań i udzielania na nie odpowiedzi zajmowało się wielu autorów. Postawienie pytań problemowych to domena takich opracowań jak prace licencjackie, ale coraz częściej prace magisterskie też nie są ich pozbawione. Pytania problemowe będą tu szeroko omówione.
Z. Cackowski uważa, że stawianie pytań jest równoznaczne z formułowaniem problemu. W regule metodologicznej wyróżnił trzy terminy:
– sytuację problemową,
– problem,
– pytanie problemowe.

Sytuacja problemowa to stan niepokoju związanego ze świadomością niewiedzy oraz chęcią uzupełnienia brakującej wiedzy; jest to zdanie sobie sprawy z niewiedzy i równocześnie chęć uzupełnienia braków. Pisanie prac to kupa problemów. Problem to logiczne ujęcie przeżywanej niewiedzy oraz potrzeba wiedzy. Jest to sytuacja, w której człowiek znajduje się wobec konieczności wyboru między co najmniej dwiema możliwościami.
Pytania problemowe to gramatyczna konstrukcja wyrażająca sytuację problemową i będąca zarazem językowym odpowiednikiem problemu. Inaczej mówiąc, jest to wyrażenie za pomocą zdania pytającego pewnej niewiedzy i chęci jej usunięcia.
Pytanie składa się z dwóch elementów: z części ujawnionej rozpoczynającej się partykułą pytajną (kto? który? gdzie? jaki? itp.) oraz tzw. presupozycji – założenia do pytania. Presupozycja nic zawsze jest ujawniana osobie pytanej, chociaż w każdym pytaniu jest obecna. Przykładowo w pytaniu „Co spowodowało zatonięcie „Titanica”? presupozycja zakłada, że statek ten zatonął, a nie został pocięty na złom po odsłużeniu wielu lat na morzu.
Pytania należące do problematyki badawczej nie mogą być źle. postawione. Pytanie źle postawione to takie, na które każda odpowiedź jest prawdziwa bądź każda jest fałszywa. Pytania źle postawione w problematyce badawczej należą najczęściej do drugiego rodzaju. Zakładają one jakiś stan rzeczy, który nie występuje (lub nie wystąpił); fałszywe jest wówczas tzw. pozytywne potraktowanie założenia pytania. Dla przykładu rozpatrzmy pytanie: w którym roku podczas II wojny światowej Niemcy zajęli Londyn? Pozytywne potraktowanie fałszywej presupozycji tego pytania prowadzi do sytuacji, w której każda odpowiedź (tzn. wymienienie jakiejś daty) jest fałszywa.
W sytuacji, w której założenie jest tak zbudowane, że wszystkie odpowiedzi na wynikające z niej pytanie są prawdziwe, są jednak nieprecyzyjne i nie wnoszą żadnej konkretnej informacji do zasobu wiedzy o przedmiocie stanowiącym obiekt zainteresowania pytania. Przykładowo, odpowiadając na pytanie: jaki gatunek ryb oddycha skrzelami? Można wymienić każdą dowolną rybę, ponieważ ten sposób oddychania stanowi wyróżnik gatunkowy ryb.
Możliwość formułowania pytań „źle postawionych” wiąże się z tym, że założeń pytania bezpośrednio się nie sprawdza w procesie badawczym, a ich akceptacja może być wywołana różnymi względami pozapoznawczymi. Innym częstym powodem występowania pytań źle postawionych jest błędne wyobrażenie o badanym obiekcie lub zjawisku (sytuacji).

Czytaj więcej